Ik hoor mijn hart kloppen. Het gaat wild tekeer.

Ik kijk rond in de vervallen ruimte. Er rest er niet veel meer van, binnenkort wordt het afgebroken. Mijn ogen hebben een plantje in zicht dat tegen een muur groeit. Door de voegen van de muur kunnen zonnestralen ontsnappen en geven het plantje de nodige warmte en licht. Ik verplaats mijn voet en met een vloeiende beweging prikt een nagel door mijn schoen, recht in mijn voet. De eerste gewonde is gevallen. Typisch, ik weer.

Al meer dan een maand geleden spraken ik, Sonia, Britt en Eva af in mijn lievelingsstad Gent. Natuurlijk moest er eerst bijgekletst worden en dat deden we in bar Bidon. Een gezellig eetcafeetje juist voor het centrum van Gent. De eerste artistieke koffiefoto’s werden hier getrokken en vervolgens werd het hele interieur van de zaak op beeld vastgelegd.

Na een heerlijke brownie en latte macchiato gingen we op pad. Een gele bloemenstruik trok onze aandacht en de fotoshoot was weer begonnen.

Onze aanwezigheid was niet onopgemerkt gebleven. We werden benaderd door een vijftal fransmannen die nu wel heel nieuwsgierig waren naar wat we aan het doen waren. Britt vertelde hen dat we professionele fotografen waren die in opdracht werkten. Natuurlijk was dit niet waar en we raakten aan de praat met onze nieuwe Franse vrienden. Na heel wat gebabbel en uitwisseling van onze instagramaccounts namen we afscheid van onze Franse vrienden van wie we ferrero rochekes kregen. Ik mag die fransmannen wel!

Sonia en Britt hadden een klein hongertje gekregen na al dat gebabbel en samen gingen we om een ijsje, dat met veel smaak werd opgegeten.

We brachten hierna een bezoekje aan het bekende Gentse graffitistraatje dat sinds kort weer toegankelijk is en na dit geflierefluit begon het echte avontuur.

Urbexen kan pijnlijke gevolgen hebben, jullie zijn gewaarschuwd (zie inleiding)! Geen idee waarom we dit blijven doen, het zal waarschijnlijk komen door de atmosfeer die ons aantrekt. Alles heeft een ander perspectief en verhaal in een vervallen gebouw en dat wakkert mijn nieuwsgierigheid aan (Sonia heeft het urbex avontuur mooi beschreven, klik hier om haar verhaal te lezen).

Na dit urbexgedoe was het bijna tijd om afscheid te nemen, we dronken nog tezamen iets en wanneer ons drankje op was gingen we naar huis.

PS: de foto van Britt tijdens het urbexen, heeft van vsco onderscheiding gekregen. Ben best wel trots. 😉

Zijn jullie al naar Gent geweest? Doen jullie ook aan urbexen?

Reacties

OH, ik mis die cute ijsjesman, hahaha, onze awkward voorbijloop pose toen we 's avonds weer naar huis gingen. Die ferrero rocherkes, waren het beste oooit, hihi. (De fransmannen zijn gestopt met me te stalken, whoop!) Aah, ik mis dit, zie maar dat je ergens een gaatje vindt in je agenda voor de zomervakantie, goed?

Wat grappig van die Fransmannetjes! Urbexen lijkt me zo tof. Wij hadden voorheen ook zo'n oude loods, maar die was zo bekend en wordt nu afgebroken. Helaas. Toffe foto's ook! XX

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Vraag steeds toestemming bij het gebruik van mijn beeldmateriaal en tekst.