Het is een mooie avond, de zon staat al wat lager en geeft voor haar ondergang nog eens het beste van zichzelf. Ik positioneer mijn zonnebril wat beter op mijn neus en merk op dat we weer hetzelfde blokje om slenteren.
Naast ons loopt er een drukke baan waar auto’s en mensen op een haastig tempo voorbij zoeven. Ik word er wat onrustig van en begin te friemelen aan mijn mantel. Ondertussen is het stoplicht op groen gesprongen en laten we ons leiden door de overstekende massa.

Recht voor ons staat er een sympathiek Portugees kerkje waarvan de gevel bekleed is met Delfts blauwe tegels. Ik staar naar de tegels en het patroon speelt met mijn ogen als een ware illusie.

De nieuwsgierigheid is geprikkeld en we nemen een kijkje van dichterbij.
Wat blijkt? Naast de kerk is er een kleurrijk steegje waar de huizen gecompositioneerd staan als een Mondriaan kunstwerk.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Vraag steeds toestemming bij het gebruik van mijn beeldmateriaal en tekst.